Winter of Listening

Het einde van 2021 nadert. In december stop ik altijd halverwege de maand met werken. Deze tijd van het jaar benut ik meer dan andere tijden om te reflecteren en mee te bewegen met de natuur die ook even stil lijkt te staan. Samen met vrienden uit andere delen van de wereld deel ik natuurfoto’s. Het delen vinden we allemaal het troostend in de donkerte van de tijd.

Door het jaar heen schrijf ik regelmatig en onderstreep ik altijd zinnen en woorden in boeken die mij raken. In de slack omgeving deel ik met een hele dierbare vriendin artikelen en schrijven we reflecties over wat er in de wereld gebeurt door onze ogen. Aan het einde van zo’n jaar als ik mijn eigen, soms lang vergeten woorden weer teruglees, is het alsof ik een archeologische opgraving in mijn eigen leven doe.

Voor mij was dit jaar een jaar waarin ik mij bewust was hoe elke stap vaak een onbekende en ongekende was en constateerde ik ook dat zekerheid soms onrust bracht en onzekerheid juist rust. Ik heb mij zelf uitgedaagd om via verschillende media te leren hoe de wereld er vanuit verschillende gezichtspunten uitziet. Dat was en is confronterend, soms pijnlijk en verdrietig, maar voor mij belangrijk om in dialoog te blijven met anderen, te luisteren naar hun verhalen.

Wens jullie allen toe dat er vreugde mag zijn, zonder te vervallen in massa hedonisme, dat er gezondheid mag zijn zonder te vergeten dat we kwetsbaar zijn, dat er voor al ruimte mag zijn voor meningsvorming in plaats van meningsuiting en we ons weer beter kunnen verbinden in onze menselijkheid.

Heb het goed en tot volgend jaar!