Ik weet niets

Luisteren kan, naast je beschikbaar maken voor een ander, ook een reis zijn naar meer kennis, niet de wijsheid die al hebt, maar naar kennis van wat je nog niet weet. Via Plato kennen we de wijsheid van Socrates:

“Ik ben de wijste man die er is, want ik weet een ding en dat is dat ik niets weet.”

Als je dat als uitgangspunt neemt, dat je grotendeels onwetend bent, kun je ook andere gesprekken voeren. Gesprekken waar mensen elkaar echt kunnen ontmoeten, waar je elkaar echt leert kennen. In mijn optiek veel interessantere en zinvollere gesprekken. Deze gesprekken veranderen alle betrokkenen. Geef vooral ook aan wat de informatie met je doet, welke nieuwe dingen je hoort, welke nieuwe vragen over dit onderwerp bij je opkomen. Dan verander je beiden.

Een leuke oefening voor een ontmoeting met een ander: Ga er eens vanuit dat degene naar wie je luistert iets weet wat jij niet weet, en kijk dan eens waar het gesprek je brengt.